شیوانا جعبه ای بزرگ پر از مواد غذایی و سکه و طلا را به خانه زنی با چندین بچه قد و نیم قد برد.

زن خانه وقتی بسته های طلا و پول را دید شروع کرد به بدگویی از همسرش و گفت: ای کاش همه مثل تو اهل معرفت و جوانمردی بودند.

شوهر من آهنگری بود که از روی بی عقلی دست راست و نصف صورتش را در یک حادثه کارگاه آهنگری از دست داد و مدتی بعد از سوختگی علیل و از کار افتاده گوشه خانه افتاد تا درمان شود.

وقتی هنوز مریض و بیحال بود چندین بار در مورد برگشت بر سر کارش با او صحبت کردم ولی به جای اینکه دوباره سر کار آهنگر برود می گفت که دیگر با این بدنش چنین کاری از او ساخته نیست و تصمیم دارد سراغ کار دیگر برود.

من هم که دیدم او دیگر به درد ما نمی خورد با کمک برادرانم او را از خانه و دهکده بیرون انداختیم تا لااقل خرج اضافی او را تحمل نکنیم.

با رفتن او ، بقیه هم وقتی فهمیدن وضع ما خراب شده از ما فاصله گرفتن و امروز شما این بسته های غذا و پول را برای ما آوردید ما به شدت به آنها نیاز داشتیم.

ای کاش همه انسان ها مثل شما جوانمرد و اهل معرفت بودند!

شیوانا تبسمی کرد و گفت: حقیقتش من این بسته را نفرستادم. یک فروشنده دوره گرد امروز صبح به مدرسه ما آمد و از من خواست تا اینها را به شما بدهم و ببینم حالتون خوب هست یا نه؟! همین!

شیوانا این را گفت و از زن خدافظی کرد تا برود.

به سلامتی اونایی که عشقشون پیششون باشه یا نباشه چشمشون مثه فانوس دریایی نمی چرخه!

به سلامتی اون دلی که هزار بار شکست اما هنوزم شکستن بلد نیست...

به سلامتی اون دختری که گرمای دست دوست پسر پیادشو با گرمای بخاری ماشین یه بچه پولدار عوض نمیکنه...

به سلامتی اونای که درد دل همه رو گوش میدن،اما معلوم نیست خودشون کجا درد و دل میکنن...

به سلامتی اون رفتگری که تو این هوا داره به عشق زن و بچش،کوچه و خیابون رو جارو میزنه که یه لقمه نون حلال در بیاره...

به سلامتی اونایی که دوست دارم رو درک میکنن و اونو به حساب کمبود هات نمیذارن...

به سلامتی تموم باباهایی که رمز توم کارتهای بانکیشون شماره شناسنامه شونه!

به سلامتی کسی که هنوز دوسش داری،ولی دیگه مال تو نیست...

به سلامتی مادر که وقتی غذای سفره کم بیاد اولین کسی که اون غذا رو دوست نداره خودشه...

به سلامتی اونایی که به پدر مادرشون احترام میذارن و میدونن تو خونه ای که بزرگترها کوچیک شوند کوچکتر ها هرگز بزرگ نمیشوند...

به سلامتی مادر که به خاطر ما هیکلش به هم خورد!

به سلامتی کسی که دید تو تاکسی بغل دستیش پول نداره به راننده گفت:پول خورد ندارم مال همه رو حساب کن...

به سلامتی بیل که هر چقدر بره تو خاک بازم براق تر میشه...

به سلامتی سیم خاردار که پشت رو نداره.

به سلامتی اونی که بیکسه،ولی ناکس نیست...

به سلامتی همه اونایی که مارو همین جوری که هستیم دوست دارن...

به سلامتی دختری که حاضر زیر بارون خیس بشه ولی سوار ماشین هیچ پسری نشه...

به سلامتی کسی که وقتی بردم گفت:اون رفیق منه،وقتی باختم گفت:من رفیقتم...

به سلامتی کسی که بهش زنگ میزنی خوابه،ولی واسه اینکه دلت رو نشکنه میگه:خوب شد زنگ زدی باید بیدار میشدم...

به سلامتی اونایی که دلشون از یکی گرفته،ولی برای اینکه خودشون رو آروم کنن میگن به خاطر غروب پاییزه...

به سلامتی اونایی که دوستشون دارن اما نمیفهمن!آخرشم دق میدن مارو!

تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا نیست...

تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست...

تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کردم...

تنهایی را دوست دارم زیرا خداوند هم تنهاست...

تنهایی را دوست دارم.... زیرا در در کلبه ی تنها هایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد.

اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است اما خدا را شکر که هر نوروز هر سال این فکر را به یادمان می آورد پس نوروزت مبارک

مثل ماهی زنده، مثل سبزه زیبا، مثل سمنو شیرین، مثل سمبل خوشبو، مثل سیب خوشرنگ و مثل سکه با ارزش باشید عیدتون مبارک

یکی دیوانه ای آتش بر افروخت

در آن هنگامه جان خویش را سوخت

همه خاکسترش را باد میبرد

وجودش را جهان از یاد می برد

تو همچون آتشی ای عشق جان سوز

من آن دیوانه مرد آتش افروز 

من آن دیوانه آتش پرستم

در این آتش خوشم تا زنده هستم

 بزن آتش بر عود استخوانم

که بوی عشق برخیزد از جانم

خوشم با این چنین دیوانگی ها

که می خندم به آن فرزانگی ها 

به غیر از مردن و از یاد رفتن

غباری گشتن و بر باد رفتن

در این عالم سر انجامی نداریم

چه فرجامی؟ که فرجامی نداریم

لهیبی همچو آه تیره روزان

بساز ای عشق و جانم بسوزان

بیا آتش بزن خاکسترم کن

مسم در بوته ی هستی زرم کن

روزی شیوانا پیر معرفت یکی از شاگردانش را دید که زانوی غم بغل گرفته و گوشه ای غمگین نشسته است. شیوانا نزد او رفت و جویای حالش شد. شاگرد لب به سخن گشود و از بی وفایی یار صحبت کرد. و اینکه دختر مورد علاقه اش به او جواب منفی داده و پیشنهاد ازدواج دیگری را پذیرفته است! شاگرد گفت که سال های طولانی عشق دختر را در قلب خود حفظ کرده است و با رفتن دختر به خانه ی مرد دیگر او  احساس میکند باید برای همیشه از عشقش خدافظی کند. شیوانا با تبسم گفت: اما عشق تو به دخترک چه ربطی به دخترک دارد؟! شاگرد با حیرت گفت: ولی اگه او نبود این عشق،شور و هیجان در من نبود. شیوانا با لبخند گفت: چه کسی چنین گفته است؟! تو اهل دل و عشق ورزیدن هستی و به همین دلیل آتش عشق و شوریدگی دل تو را هدف قرار داده است. این ربطی به دخترک ندارد هر کس دیگر هم جای دختر بود تو این آتش عشق را به سمت او می فرستادی. بگذار دخترک برود! این عشق را به سوی دختر دیگری بفرست مهم این است که شعله ی عشق را در دلت خاموش نکنی معشوق فرقی نمیکند چه کسی باشد! دخترک اگر رفت با رفتنش پیغام داد که لیاقت این آتش ارزشمند را ندارد. چه بهتر بگذار او برود تا صاحب واقعی این شور و هیجان فرصت جلوه گری و حضور پیدا کند! به همین سادگی.

آنگاه که غرور کسی را له میکنی،

آنگاه کاخ آرزوهای کسی را ویران میکنی،

آنگاه که شمع امید کسی را خاموش میکنی،

آنگاه که بنده ای را نادیده می نگاری،

آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی،

آنگاه که خدا را میبینی و بنده ی خدا را نادیده میگیری،

میخواهم بدانم: دستانت را به سوی کدام آسمان دراز میکنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟!

به او گفتم چو به دیار یارم میروی به او بگو دوستش دارم و منتظرش می مونم

بهار سال بعد پرستو نفس زنان آمد و گفت:

دوستش بدار اما منتظرش نمان...

کبوتر های خانه بی قرارند

به شوقت لحظه ها رو می شمارند

پرستوی دلم در حال کوچ است

جهان بی تو برایم هیچ و پوچ است

از راه دور به تو عشق می ورزم تا دوری این فاصله ها را احساس نکنی...

از راه دور درد دلهای خودم را به تو می گویم و تو را در آغوش خود می فشارم

آری از همین راه دور میتوانیم دست در دستان هم بگذاریم و با هم قدم بزنیم

به خواب عاشقی می روم تا این رویا برایم زنده شود

خاطره هایمان را همیشه در ذهنم مرور میکنم و هیچگاه نمیگذارم خاطره لحظه ی دیدارمان از ذهنم دور شود

این فاصله ها را با محبت و عشقم از بین می برم و کاری میکنم که همیشه احساس کنی در کنار منی

این هست برایم یک خواب عاشقونه،خواب نگاه به چشمانت،خواب روزای با تو بودن

آری این است یک فاصله ی عاشقونه

شب های دراز بی عبادت چه کنم ،

طبعم به گناه کرده عادت چه کنم ،

گویند کریم است و گنه می بخشد ،

گیرم که ببخشد ز خجالت چه کنم…

شبی از سوز گفتم قلم را ،

بیا بنویس غم های دلم را ،

قلم گفتا برو بیمار عاشق ،

ندارم طاقت این بار غم را ...

عاشقی کار تو نبود من عاشق بودم و بس

این همه احساس منو کشتی گلم پای هوس

اما هنوز دوست دارم به جون اون که دوست داریش

هرگاه زیر پایت خش‌خش برگ‌ها را احساس کردی،

هرگاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره خاموش دیدی،

برای یک بار در گوشه‌ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو:

!یادت بخیر!

اشکای چشمامو ببین که می ریزه به پای تو

بازم که بی قرارمو دلواپس نگاه تو

تموم هستی منی بمون همیشه پیش من

اگه شدم عاشق تو نزار که بی تاب بمونم

لالایی شبام تویی نزار که بی خواب بمونم

دارم برات شعر می خونم شاید به یادم بمونی

فقط یه چیز ازت میخوام همیشه عاشق بمونی

دوستت دارم خیلی کمه ولی جز این چیزی نبود

به زندان خیانت هم کشانی دوستت دارم

می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد...

راهی نروم که بیراره باشد...

خطی ننویسم که آزار دهد کسی را...

یادم باشد که روز و روزگار خوش است...

همه چیز رو به راه است و خوب.

شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع 

*بوسه یعنی خلسه در اعماق شب*

*بوسه یعنی مستی سادگی*

*بوسه آغازی برای ما شدن*

*لحظه ای با دلبری تنها شدن*

خوبی ها رو جمع میکنیم

بدی ها رو کم میکنیم

شادی ها رو تقسیم میکنیم

بعد به توان می رسانیم و می گوییم:I Love You